Вашето бебе го цица прстот за да заспие?
Дали е тоа лоша навика?
Кога треба да се одвикне и дали може да влијае на забите?
Што велат педијатриските и стоматолошките препораки?
Цицањето е природен рефлекс со кој се раѓаме. Некои бебиња го цицаат прстот уште додека се во мајчината утроба.
По раѓањето, цицањето не служи само за хранење, туку може да помогне и за:
Цицањето прст е еден од природните механизми за самосмирување.
Не мора да значи!
Некои бебиња заспиваат со цуцла, други го цицаат прстот, а трети се смируваат преку различни движења, допир или други механизми.
Бебето кое го цица прстот за да заспие не мора да има проблем со спиењето.
Напротив, цицањето прст може да му помогне самостојно да се смири и повторно да заспие по кратко будење.
Но, важно е да правиме разлика помеѓу нормален развоен механизам и навика која со текот на времето може да има последици.
0–12 месеци:
Цицањето прст е вообичаено однесување. Најчесто нема потреба од активно одвикнување.
1–2 години:
Може постепено да се поттикнуваат и други начини на смирување.
2–3 години:
Доколку навиката продолжува, особено ако е честа и интензивна, добро е да се започне со план за постепено намалување.
До 3 години:
Американската академија за детска стоматологија (AAPD) препорачува навиките на ненутритивно цицање да престанат до 36-месечна возраст или порано.
Ова се општи насоки, а не строги граници за секое дете.
Да, може.
Продолженото цицање прст е поврзано со зголемен ризик од:
Ризикот зависи од три важни фактори:
Колку често, колку долго и со колкав интензитет детето го цица прстот.
Не секое дете кое цица прст ќе развие стоматолошки проблем.
Едно искривено запче не докажува дека причината е цицањето прст.
Иако ризикот од промени во забите расте со подолготрајното цицање, одредени промени можат да се појават и кај млечните заби.
Ако забележите дека запчињата се поместуваат или дека загризот се менува, закажете преглед кај детски стоматолог.
Ако стоматологот потврди дека навиката влијае на загризот, може да биде потребно порано одвикнување, независно од возраста.
Не постои една идеална возраст за сите деца.
Ако детето е мало и го цица прстот главно за смирување, најчесто не е потребна итна интервенција.
Ако навиката е многу честа, интензивна, продолжува со растењето или веќе има стоматолошки промени, потребен е индивидуален пристап.
Не чекаме задолжително до третата година ако веќе постои проблем.
Кај бебињата и помалите деца започнете со постепено намалување, без присилно отстранување на прстот.
1. Набљудувајте ја навиката.
Кога најчесто го цица прстот? Пред спиење, при замор, вознемиреност или од здодевност?
2. Понудете друг начин на смирување.
Гушкање, допир, тивок глас, внимание или заедничка игра.
3. Пренасочувајте го вниманието додека е будно.
Понудете активности во кои ќе ги користи рацете.
4. Бидете трпеливи.
Промената не мора да се случи за неколку дена.
Тогаш пристапот треба да биде особено внимателен. Детето веќе го поврзало цицањето прст со смирување и заспивање.
Можете постепено да воведувате дополнителни начини на смирување:
Целта е детето со текот на времето да развива и други механизми за смирување.
Не е потребно секое заспивање да стане борба за вадење на прстот од устата.
Кај поголемите деца, кои веќе можат да разберат и да соработуваат, може да помогнат:
Доколку навиката продолжува и влијае на забите, детски стоматолог може да предложи дополнителни интервенции.
Методите за поголеми деца не се автоматски соодветни за бебиња.
Не го казнувајте или засрамувајте детето поради цицањето прст.
Не го вадете прстот постојано со сила.
Не користете горчливи препарати, лепенки, ракавици или други физички ограничувања кај бебиња на своја рака.
Не очекувајте дека навиката мора да исчезне преку ноќ.
И особено важно: не заменувајте го прстот со небезбедни предмети за спиење. Кај бебиња под 12 месеци во креветчето не треба да има играчки.
Побарајте совет од детски стоматолог или педијатар ако:
Цицањето прст не е знак дека сте направиле нешто погрешно како родители.
Тоа е природен начин на смирување, но како и со многу други навики, важно е да знаеме кога треба да интервенираме.
Целта не е само детето да престане да го цица прстот, туку да му помогнеме да развие други начини на смирување, без непотребен стрес.
Имајте слатки и проспани ноќи!
Вашиот Dr.Goodnight